Unha cidade como Pontevedra atopou no feito de camiñar unha solución ao seu permanente problema de mobilidade. Hoxe é un escenario accesíbel, case sen barreira nengunha, económicamente dinámico, agradábel para mercar, para o ocio, a hostelaría e o turismo, puntas de lanza da economía urbana, ademáis da administración pública.

Metrominuto, mellor a pé

Unha das accións de comunicación máis difundidas sobre o modelo urbano é o mapa de distancias e tempos entre 28 puntos da cidade, que ten como finalidade desdramatizar o feito de camiñar. O mapa foi difundido pola Rede de Cidades que Camiñan e pola organización europea Intermodes, de xeito que moitas cidades fixeron o seu propio Metrominuto. Na actualidade está desenvolvéndose una aplicación para teléfonos móbiles.

Ver más información…

Panel-04-planos-peq

REDES SOCIAIS

9,944FansGóstame
1,119SeguidoresSeguir
158SuscriptoresSuscríbete

Desautoxicada

Así se presenta a cidade. Liberada da presenza abusiva dos coches. Só no Centro Histórico “durmían” legal ou ilegalmente uns 500 coches, que deixaron libre espazos no que hoxe florece unha interesante economía comercial e de ocio. O mesmo acontece no resto da cidade, con rúas comerciais peonís ou de coexistencia de tráficos naturais e a motor, ou con espazos rodados e outros peonís. Sempre co colectivo (o espazo público) por riba do privado (o coche particular), que debe ocupar un lugar secundario.